.... و داستان غم انگیزیست

دستی که داس برداشت

همان دستی بود

که یکروز در خوابهای مزرعه گندم کاشت.

Japanese freelance joualist Kenji Goto who has been held captive by ISIL militants An Iranian mother has written a letter to sympathize with the mother of the Japanese freelance joualist, Kenji Goto Jogo, held captive by ISIL militants, saying the terrorist group’s policies have nothing to do with Islam. In a recent video posted online, ISIL militants showed the Japanese captive, saying he would be killed unless Jordan released a female militant. The video shows Goto holding the photo of a dead body allegedly belonging to Haruna Yukawa, another Japanese hostage that had been captured by the ISIL Takfiri terrorists. In a letter to the Japanese prime minister last week, Goto’s mother, Junko Ishido, begged Shinzo Abe to secure his son’s release. "Please save Kenji's life.… His remaining time is very short.... I beg you to do everything in your power," Ishido said, reiterating that her son was not an enemy of Islam. In reaction to Ishido’s appeal, an Iranian female social med

خبرگزاری آریا- بهمن ماه سال 1393 و در نخستین روزهای آغاز سال میلادی 2015 گروه تروریستی داعش با ارسال تصاویر ویدئویی از یکی از گروگان های خود، از دولت ژاپن در قبال آزادی یکی از خبرنگاران این کشور مبلغ200 میلیون دلار طلب کرد. از سوی دیگر مادر کنجی گوتو جوگو گروگان ژاپنی در بند گروه تروریستی داعش در یک کنفرانس مطبوعاتی با بیان اینکه پسرش هیچ خصومتی با اسلام ندارد، خواستار نجات جان وی شد. سخنان خانم ایشیدو مادر خبرنگار ژاپنی که از تریبون های متعدد رسانه های جهان و به زبان های مختلف منتشر شد، از برداشت نادرست موجود در خصوص اسلامی بودن گروه شیطانی داعش در اذهان

اعتدال، در سومین روز از تعطیلات عیدسعید فطر تعدادی از اعضای انجمن «صلح عادلانه برای همه» به دیدار خانواده ستایش قریشی دختربچه 6 ساله افغانستانی که 22 فروردین 1395 در خیرآباد ورامین از سوی پسر نوجوان همسایه ربوده و به قتل رسید و پیکرش با اسید سوزانده شد، رفتند. صفیه قریشی مادر ستایش، در دیدار با اعضای انجمن «صلح عادلانه برای همه» گفت: در این روزها که مهمترین عید ما مسلمانان است، چشم انتظار شما ایرانی ها بودیم. اما هیچکسی زنگ خانه ما را به صدا در نیاورد، و ما فکر کردیم که ستایش فراموش شده است. من از این موضوع خیلی ناراحت بودم، و طی دو ماه اخیر برای جلوگیری

.......... شناخت "انسان های نامتعارف تاریخ" یک ضرورت است. ضرورت برای کسانی که دو الگو و دو گفتمان اجتماع قدیم و جامعه جدید دو پاره شان کرده است و خود را ناگزیر از انتخاب می دانند. برای کسانی که در صفحه شطرنج اندیشه های تحقق یافته، دو اردوگاه را پیش روی خود می بینند و از تمکین به سلطه خشونت بدوی این و خشونت سلطه مدرن آن دیگری سر باز می زنند. این انسان ها قالب های موجود را می شکنند، متولیان ارزش ها را به چالش می خوانند، رفراندوم الگوهای یگانه را نمی پذیرند و به دلیل "این یا آن" را واژگون می کنند. افکار آن ها یک دعوت است. زندگی شان جسارت است. همه صف ها را در هم می شکن

فرقی نمی کند تو که هستی و جغرافیای ذهن ات کدام افق ها را به نظاره ایستاده است. فرقی نمی کند که در مسیرهای آزموده قدم بر می داری یا برای کشف حقیقت، تاریکی ها را در می نوردی. حتی لب به انکار و کتمان هم بگشاید، روزی از راه می رسد و او، و ما را به خلوت خود می برد. آن روز سفسطه رنگ می بازد و فقط حقیقت است که می ماند. در آن خلوتگاه آیینه خود خواهیم بود، و دیگر هیچ. هر چند در پس این خلوت، داوری ها همچنان ادامه خواهد داشت. داورانی نشان دار یا بی نشان، با ردا یا بی ردا، نتیجه حتی اگر یک هم باشد! آنچه خواست ما هم که باشد، باز هم فرقی نمی کند. حتی اگر تا جاودان جاویدان در

یکی از تصمیماتی که طی 2-3 سال اخیر برای برقراری امنیت اخلاقی در کشور اتخاذ شد، جداسازی و به عبارتی زنانه و مردانه کردن محیط کار در شهرداری تهران بود، غافل از این که اندرونی های مجازی، فایده محصور کردن زنان را در اندرونی های فیزیکی مختل کرده است. چندسالی است که بحث طلاق و جدایی زوجین به علت تماشای شبکه های ماهواره ای در راهروی دادگاه های خانواده شنیده می شود. چندی پیش نیز خبری مبنی بر قتل یک زن توسط همسرش به علت استفاده از اپلیکیشن تلگرام از طریق رسانه ها منتشر شد. بنابراین تهدید خانواده های ایرانی به علت رشد و گسترش ابزار و تکنولوژی های ارتباطی بیش